Wernisaż Wiesławy Twardowskiej wypełnił bastion znawcami sztuki, koneserami i przyjaciółmi artystki. Było ich tylu, że po otwarciu, którego dokonała Jolanta Tacakiewicz, pani Wiesława utonęła w kwiatach, a gratulujący musieli odczekać długie minuty w zawijanej kolejce. Wesołą, wręcz rodzinną atmosferą powiało już na początku, gdy p. Tacakiewicz opowiadała o artystycznej przeszłości bohaterki wernisażu, o jej pierwszych próbach i dojrzałych pracach. Wśród komplementów przemyciła jedną uwagę krytyczną. O ramach obrazów, które psują koncepcję, których nie może zaakceptować, co wielokrotnie artystce mówiła. Na to W. Twardowska ze stoickim spokojem odpowiedziała: "Nie jestem stolarzem".

Podziwianie prac przerodziło się w piknik artystyczny. Jedni gratulowali udanych dzieł, inni zastanawiali się nad koncepcją, pierwszym, drugim planem, farbami, technikami, misternością obrazów i oddawanych w nich szczegółów, np. liści. Byli w końcu i tacy widzowie, którzy przyszli po prostu nacieszyć oko sztuką. Zapraszamy do tego codziennie w godzinach otwarcia bastionu, bo warto. Choć wernisaż się skończył, dzieła wiszą, gotowe do podziwiania, jeszcze przez kilkadziesiąt dni.

Wiesława Twardowska urodziła się w 1949 r. w Piorunkowicach. Od 1961 mieszka w Nysie. W latach 1963-1968 uczy się w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. W 1969 podejmuje pracę w muzeum w Nysie, a od 1975 r. pracuje jako kierownik klubu w ZW "Cukry Nyskie", by w 1989 ponownie wrócić do muzeum. W roku 2000 na zaproszenie DK w Oleśnie bierze udział w plenerze malarskim artystów nieprofesjonalnych w Głuchołazach, gdzie powstają jej pierwsze 4 obrazy. Od tego czasu bierze udział niemal we wszystkich plenerach organizowanych przez DK z Olesna.