Wszystkim chętnym w wieku 4 - 104 lat, lubiącym szachy, proponujemy wstąpienie do sekcji szachowej NDK. Gwarantujemy przyjazny klimat dla wielbicieli tej królewskiej dyscypliny, a także możliwość wielogodzinnego spierania się na szachownicy. Zajęcia w każdy wtorek o godz. 15.30 i w każdą środę o godz. 16.00.
Kontakt i zapisy: NDK
* * *
Jedna z lekcji
Dziewczyny są poważniejsze
Najlepsi juniorzy sekcji:
Kacper
Kuba
Julia
***********************************************************************
MECZ SZACHOWY NDK - PWSZ NYSA
***********************************************************************
TURNIEJ SZACHOWY Z OKAZJI DNI NYSY!
Jak co roku, tak i w tym Nyski Dom Kultury wraz z Urzędem Miasta zorganizował turniej szachowy. Zjechali najlepsi gracze województwa, a także z Wrocławia. Rekord odległości pobił szachista, który przyjechał aż z Kudowy Zdroju - na rowerze! Tym razem potrójne zwycięstwo odnieśli szachiści z Prudnika. Zwyciężył Robert Tustanowski (8 p. z 9) przed Krzysztofem Banasikiem (7,5) i Janem Siekańcem (6,5). Dopiero 4. miejsce przypadło zawodnikowi spoza prudnickiej koalicji. Zajął je Jerzy Kot z Wrocławia. Startowało 28 zawodników. Dobrze poinformowane źródła mówią, że w przyszłym roku już nie będzie tak łatwo wygrać, a o potrójnym zwycięstwie prudniczanie mogą zapomnieć.
***********************************************************************
Szachiści niewidomi i słabo widzący uczcili święto 3 Maja turniejem. Tego dnia w świetlicy klubu NDK na Moniuszki rozegrano pojedynki na szachownicy. Szachownica dla niewidomych graczy jest specyficzna. Czarne pola są odrobinę wyższe, by dało się wyczuć pod palcami przekątne, by można było sobie nieco ułatwić zobaczenie (w myślach) układu bierek (wyjątkowo niewidomy może dotykać bierek bez obowiązku wykonania posunięcia). Jakie to proste, warto się przekonać samemu. Proszę spróbować rozegrać partię z zamkniętymi oczami np. z którymś z niewidomych graczy. Jeśli nie, to może być jakikolwiek kolega szachista. Dla pewności radzę zapisywać posunięcia, żeby po kilku ruchach nie pokłócić się, że to tu nie stało, a tamto stało. Przeciętny szachista, jeśli nie trenował wcześniej gry na ślepo, spoci się jeszcze przed środkowym stadium partii. Amator pogubi się już w debiucie. Nawet jeśli podpiera się szachownicą dla niewidomych. Do tego dochodzi jeszcze zegar. Niewidomy przecież też musi kontrolować czas. Dla niego produkowane są zegary z otwieranymi szybkami, na których da się namacać czas, dotykając wskazówek.
W nyskim turnieju brali udział także gracze słabo widzący. Wygrał Józef Malinowski przed Wojciechem Hodowanym i Kazimierzem Zielińskim. Startowało 20 zawodników, w tym 2 kobiety.
***********************************************************************
MINIATURY
Wszyscy zapewne znają mata, jakiego można dać w trzech, a nawet dwóch posunięciach. Banalny i toporny jest efektem karygodnego błędu, jaki przydarza się początkującym szachistom. Z każdym kolejnym ruchem ilość kombinacji rośnie lawinowo. Przy kilkunastu można już rozegrać wspaniałą partię - miniaturkę.
Miniaturami zwykło się określać gry zakończone do 20. posunięcia. Ja przedstawię krótsze, maksymalnie 13-chodówki. Choć posunięć tak mało, zaskakują pięknem. Na początek gambit królewski.
1. e4 e5 2. f4 ef 3. Sf3 g5 4. Gc4 g4 5. Sc3
Białe w duchu gambitu poświęcają pionka, a jakby tego było mało, na dokładkę skoczka.
5...gf 6. 0-0 fg?
Obowiązkowo należało grać 6...d5, otwierając linie dla figur. Zabicie na g2 to gwóźdź do trumny.
7. W:f4 f6
Czarne wykonały siedem ruchów, a wszystkie pionkami. To nie może być dobre. Pozostawiam Państwu prześledzenie, co stałoby się po 7...Sh6 (zamiast 7...f6)
8. Hh5 Ke7 9. Hf7 Kd6
Wygląda ślicznie, ale jak kontynuować?
10. e5! K:e5
Po 10...fe następuje 11. Hd5 Ke7 12. H:e5
11. We4 i koniec.
Po 11...Kd6 12. Hd5 mat, po 11... Kf5 12. Hh5 mat.
Konrad Szcześniak
***********************************************************************
TURNIEJ JUBILEUSZOWY
No i skończył się jubileuszowy XX szachowy Puchar Gór Opawskich. Jak zwykle zgromadził kwiat braci szachowej. Najwyższym rankingiem chełpił się ukraiński arcymistrz Wadim Szyszkin (2515), ale zajął dopiero trzecie miejsce. Zwycięstwo wydarł mu czeski mm. Jan Krejci. Drugie miejsce wywalczył Witalij Koziak (Ukraina). To pierwszy triumf Czecha w 20-letniej historii turnieju.
Arcymistrz Włodzimierz Schmidt (ELO 2395 - piąty ranking turnieju) to żywa historia polskich szachów. Jego tytułów mistrza Polski na palcach rąk się nie zliczy. W tym roku wystąpił na Pucharze Gór Opawskich w Pokrzywnej. Zajął 7. miejsce.
Kto powiedział, że szachy to gra dla starych tetryków?
**********************************************************************
JESZCZE O ARCYMISTRZU
Pamiętam, jak wiele lat temu podczas wielkiego festiwalu szachowego w Polanicy Zdroju głównym sponsorem był producent komputerów szachowych Saitek-Kasparow. Groźna nazwa, szumna oprawa, duże pieniądze wpakowane w reklamę, słowem akcja promocyjna pełną gębą. Saitek wstawił nawet maszynę do turnieju głównego, by młóciła mistrzów. Managerom elektronicznego potwora brakowało jedynie spektakularnego sukcesu - wygranej z arcymistrzem. Arcymistrzowie nie za bardzo garnęli się do gry, bo nie wiadomo było, czego się spodziewać po maszynie. Po odpowiednich zabiegach wspomagających nakłanianie znaleźli arcymistrza, który zgodził się publicznie zagrać z ustrojstwem. To był Włodzimierz Schmidt.
Tamtego dnia przed muszlą koncertową, w której odbywał się bój, zgromadził się tłum gapiów, zadowoleni pracownicy Saitka i arcymistrz. Jak zwykle cichy, spokojny, jakby nieobecny. Zasiadł przy szachownicy, przez chwilę patrzył na maszynę, jakby szacował szanse, w końcu ruszył. W imieniu komputera ruchy na wielkiej szachownicy poglądowej wykonywali pracownicy firmy.
Komputer debiut rzeczywiście rozegrał z siłą arcymistrza. Nic dziwnego, skoro korzystał z wbudowanej encyklopedii debiutów i na posunięcie człowieka miał opracowaną odpowiedź. Tylko że arcymistrz rozegrał debiut z podobną siłą. A potem, gdy się komputerowi skończyła biblioteka, ustawił pozycję, z której komputer nie rozumiał nic. Nie było poświęceń, nie było fajerwerków taktycznych, był tylko plan strategiczny, konsekwentnie realizowany ruch po ruchu. Komputer jeszcze wesoło migał lampkami (dobra mina do złej gry), ale jego opiekunowie pomału zaczęli sobie zdawać sprawę, że tu sukcesu marketingowego nie będzie. Maszyna straciła inicjatywę, narobiła sobie słabości, w końcu została roztrzaskana w pogromowym stylu. Arcymistrz sprawił tym wielką frajdę widzom, którzy wszyscy kibicowali człowiekowi. W końcu to my, ludzie, pokazaliśmy maszynie, gdzie jej miejsce!
Konrad Szcześniak
**********************************************************************
Zadanie I
Białe zaczynają i wygrywają
Zadanie II
Wskazać najlepszy ruch dla białych (zaczynają)
Zadanie III
Znaleźć mata w 2 posunięciach. Ruch białych.
Zadanie IV
Mat w 2 posunięciach. Ruch białych.
Zadanie V
Ruch białych. Czy pora się pogodzić z remisem, bijąc skoczkiem na g2?
ZADANIE VI
Ruch białych. Jak to wygrać?
ODPOWIEDZI:
Zadanie I - 1.Hc6! bc6 2. Sd:c6+ Ka8 Ga6 z matem na b7
Zadanie II - 1. S:e5! i jeśli 1...G:d1 to 2. Sf6+ gf6 3. G:f7 mat. Jeśli 1...de5 to 2. H:h5 z wygraną.
Zadanie III - 1. Ke2!
Zadanie IV - 1. We5!
Zadanie V - 1. h4! g1H 2. Kf7!! i białe wygrywają.
Zadanie VI - 1. Hf5 Kb2 2. Hb5 Ka3 3. Ha5 Kb2 4. Hb4 Ka2 5. Kc2!
*****************************************************************
Kilka (starych, ale strawnych) historyjek szachowych:
Kilku szachistów pokłóciło się.
Chodziło o to, że nie wiedzieli czy zwrot "szachuje" jest poprawny.
Z problemem tym zwrócili się do profesora Miodka.
Miodek dał następującą odpowiedź:
- Oczywiście zwrot "szachuje" jest poprawny, ale czy nie lepiej powiedzieć "cisza panowie"?
* * *
Toczy się partia.
W pewnym momencie jeden z graczy ofiarowuje figurę.
Przeciwnik bije ją, lecz wietrzy podstęp i mówi:
- Trochę śmierdzi, ale zjem.
* * *
Adept z arcymistrzem wracają z baru na salę gry.
Adept pyta:
- Mistrzu z kim grasz?
- Niestety, nie pamiętam...
- A przy której szachownicy?
- Też nie pamiętam.
- To jak znajdziesz przeciwnika, mistrzu?
- No cóż... Usiądę przy mojej pozycji.
* * *
- Panie Kowalski słyszałem, że ma pan bardzo mądrego psa.
- Mądrego... Dlaczego?
- Podobno gra pan z nim w szachy.
- A... To nieprawda, on jest głupi.
- Głupi?
- No bo on ciągle przegrywa...
* * *
Wbrew temu, co się powszechnie mówi, rola przypadku w grze szachowej jest olbrzymia. Przegrywa się niemal zawsze, w przypadku trafienia na silniejszego gracza.
* * *
* * *
* * *
