Piwo, kobiety i śpiew
Święto Piwa to impreza wzorowana na irlandzkim święcie narodowym – Dniu Świętego Patryka. Jest to święto bardzo chętnie obchodzone, wręcz czczone z pietyzmem, a celebrowaniem zajmują się całe gromady (głównie) mężczyzn.
W ojczyźnie święta główną atrakcją jest degustacja hektolitrów piwa, a także irlandzkie zabawy, irlandzkie jedzenie i irlandzka muzyka. Nie ma ono nic wspólnego z naszymi majestatycznymi narodowymi świętami, ale w ramach poznawania obcych kultur kto chciał – przybył do enklawy Irlandii w Nysie - na Bastion św. Jadwigi.
Można malkontencić, że lepsza jest np. kuchnia niemiecka a muzyka czeska, ale właśnie to święto rozsławiło Irlandię, to nadaje wyspie niepowtarzalnego kolorytu. Ten koloryt to właściwie tylko zieleń. Zielone są ozdoby, zielone ubrania, zielone piwo, nawet rzeki barwi się na zielono. Coś jak u nas z powodu sinic. Takie święto zjednuje Irlandii zwolenników na całym świecie. Dotarło i do Nysy.
Średniowieczni kreatorzy mody polecają. Kolekcja zima-lato AD 1093.
Na chwilę krzepkie mury Bastionu zamieniły się w średniowieczne miasto. Po dziedzińcu przechadzał się żebrak, kat obcęgami jadł kiełbaskę, przekupki przekupim okiem zerkały na co majętniejszych niczym komornik na szafę. Bractwo Rycerskie prezentowało zabawy rodem ze średniowiecza. Można się było dowiedzieć, jak tańcem uwieść białogłowę i jak szablą odstraszyć konkurentów do jej ręki. Później w szranki stanęli nierycerze i zaczęto naprawdę mordercze pojedynki. Trzeba przyznać, że w starciu z przedstawicielami kultur współczesnych rycerze nie mieli już szans. Wystawili drużynę, walczyli jak lwy, ale musieli polec. A walczono w konkurencji picia na czas, biegu z kegiem i ssania rurką.
Niektórzy trzymali się dzielnie
…innych piwo nadwątliło
…jeszcze innych powaliło
Prawdziwą atrakcją była jednak irlandzka muzyka. Zespół Duan, a przede wszystkim Shannon, to elita polskich zespołów grających muzykę celtycką. Grają na tak znanych i lubianych instrumentach jak tin whistle, highland bagpipes, bouzouki, bombarda czy bodhran, nic więc dziwnego, że całość wychodzi wyśmienicie. Publiczność początkowo tylko podrygiwała, ale po chwili ruszyła do tupanego tańca, a im bliżej sceny, tym uwielbienie dla Irlandii upojonych rytmem rosło. Resztkę sił przyszło zachować na pokazy ogniowe teatru Elementum.
„Smok Wawelski” z teatru Elementum
Rozświetliły one pogrążoną w głębokiej nocy okolicę pomarańczową poświatą. Płomienie wśród oklasków krążyły, latały, wirowały, by w końcu, sycząc, dokonać żywota w wodzie. Tak się skończył weekend ze św. Patrykiem. Było mnóstwo tytułowego piwa i śpiewu. A kobiety? No cóż, na koniec częstokroć pokazywały strudzonym mężom drogę do domu…
Skąpany w świetle Bastion prezentuje się szczególnie pięknie (fot. KS i M. Baraniewicz).
Konrad Szcześniak
