Po kliknięciu w program otworzy się pełny harmonogram imprezy.
W tym roku najhuczniejszy majowy weekend potrwa baaardzo długo, bo imprezy kończyć się będą aż o 3.30 nad ranem. Zabawę będą prowadzili znani didżeje w trance'owym, energetycznym stylu.Ubiegłoroczny discopolowy piątek zamieni się w dzień folkowy, a dokładniej folkowo-hiphopowy, czyli będzie także pełen muzyki lekkiej, łatwej i przyjemnej.
Boisko boczne będzie bardzo ważnym miejscem Dni Nysy, gdyż stanie na nim olbrzymi namiot, pod którym znajdzie się scena. Bez względu na pogodę, która w poprzednich latach dawała się nam we znaki, będzie można pod nim biesiadować w klimatach góralskich (piątek), kresowych (sobota) i cygańskich (niedziela).
Sobota i niedziela to dni gwiazd - Kultu i Big Cyca - oraz wielu innych zespołów. Szczegóły poniżej:
Przeboje grupy Big Cyc
Program DNI NYSY 2011
27.05.2011 - piątek
Hala namiotowa na scenie bocznej
Godz. 19.00-20.30 - koncert folkowy
Zespół Redlin z folkową, muzyczną wędrówką dookoła świata, w tym góralska nuta.
Godz. 00.00 - widowisko muzyczno-pirotechniczne. Zakończenie święta miasta.
SOFA - powstała w 2003 roku w Toruniu. Wydane rok później, rozprowadzane w nielegalnym obiegu demo, wzbudziło duże zainteresowanie słuchaczy, a także branży muzycznej w Polsce. Dzięki Hirkowi Wronie, Sofa jeszcze przed nagraniem debiutanckiego albumu, znalazła się na stałej playliście radiowej Trójki. Znany dziennkarz przyczynił się także do historycznego już dziś koncertu gwiazdy niezależnej sceny hiphopowej O.S.T.R.a z towarzyszeniem Sofy w studiu im. Agnieszki Osieckiej. (Koncert ten ukazał się w prestiżowej serii Trójka Live! nakładem Rzeczpospolitej.) W roku 2005 zespół spośród zaproszeń do współpracy ze strony największych firm fonograficznych w Polsce, bez wahania wybrał niezależną wytwórnię fonograficzną Kayax, stawiając na jakość i elitarny charakter wydawnictwa sygnowanego nazwiskiem Kayah.
Debiutancki materiał MANY STYLEZ wydany w 2006 roku, został świetnie przyjęty zarówno przez słuchaczy jak i krytyków muzycznych. Sofa znalazła się wśród kandydatów do nominacji 'Paszporty Polityki 2007', a płyta Many Stylez zdobyła FRYDERYKA 2007 w kategorii 'Nowa Twarz Fonografii'. Sofa została także wyróżniona nagrodą Prezydenta Miasta Torunia, stając się jednocześnie oficjalnym przedstawicielem miasta w zmaganiach o tytuł 'Toruń Euopejską Stolicą Kultury 2016'.
Dzięki swym walorom scenicznym, Sofa ma na swoim koncie wiele znaczących support'ów m.in. przed US3, Lauryn Hill, Snoop Dogg, Groove Armada, Beastie Boys, czy The Black Eyed Peas. Zespół był też wielokrotnie zapraszany na największe polskie festiwale takie jak Top Trendy 2006, Opole Premiery 2007, Vena Festival 2006 (Londyn), 2007, Heineken Open'er Festival 2005, 2006, 2007 i wielu innych. Sofę łączy współpraca studyjna lub koncertowa z takimi artystami jak Kayah, O.S.T.R, Andrzej Smolik, Michał Urbaniak, Jamal, Frenchman, Zgas, Mosqitoo, czy Frank McComb.
*******************
Kult – polski zespół muzyczny, grający głównie rock alternatywny, założony w 1982 roku, przez Kazika Staszewskiego i Piotra Wieteskę w Warszawie. Muzyka Kultu ma swoje korzenie w punku i nowej fali, ale posiada też elementy rocka psychodelicznego, a nawet jazzu. Od początków istnienia grupa wyróżnia się charakterystycznym, rozpoznawalnym brzmieniem klawiszy i instrumentów dętych, a także głosem i często prowokacyjnymi tekstami wokalisty Kazika Staszewskiego.
Kult zasłynął atmosferą tworzoną na koncertach oraz niekonwencjonalnym przesłaniem piosenek. W latach 80. duży wpływ na ich teksty miało zainteresowanie Staszewskiego i pozostałych członków zespołu Biblią (jeden z członków zespołu – Piotr Wieteska – był Świadkiem Jehowy). Utwory Kultu uderzały w "system" rozumiany jako konglomerat socjalistycznego aparatu państwowego, Kościoła katolickiego i narodowych tradycji. W latach 90. Kult równie ostro rozprawiał się z nowym "systemem" opartym według niego na władzy pseudodemokratów, klerykałów i wielkich korporacji finansowych.
W lipcu 1982 odbył się pierwszy koncert grupy w klubie Remont. We wrześniu 1986 roku Kult nagrał swoją pierwszą płytę, nazwaną po prostu Kult. Znalazły się na niej dobrze znane punkowej publiczności utwory, jak Krew Boga, O Ani czy Wspaniała nowina. Repertuar w dużym stopniu zależał od aparatu cenzury, który nie dopuszczał do publikacji wielu piosenek grupy. W październiku 1987 roku nakładem Klubu Płytowego "Razem" ukazał się album Posłuchaj to do ciebie, na którym pojawiła się m.in. piosenka Wódka, opublikowana jako Na całym świecie źle się dzieje, koledzy. Album wyróżniał się lepszym brzmieniem od debiutanckiej płyty zespołu. Rok później (w grudniu 1988 roku) pojawiła się nowa płyta zatytułowana Spokojnie, z której pochodzi chyba największy, obok Polski przebój zespołu – Arahja, oraz Do Ani.
W roku 1989 zespół wydał aż dwa albumy. Pierwszy z nich to Kaseta, przez wielu fanów kojarzona z utworem Po co wolność. Został on nagrany po kolejnych zmianach składu, w zespole występował wtedy m.in. Rafał Kwaśniewski, który był również jednym z kompozytorów Kasety. Drugim wydawnictwem, które trafiło do sklepów w tym roku był album Tan, jedyna płyta koncertowa zespołu, na której znalazły się również niepublikowane dotąd utwory. Jest to rejestracja dwóch pożegnalnych koncertów z sierpnia 1988 roku, po których zespół postanowił zawiesić swoją działalność na trzy miesiące.
W 1990 Kult wydał znamiennie zatytułowaną płytę, 45-89. Tytułowa piosenka opisywała minioną epokę socjalizmu za pomocą fragmentów autentycznych przemówień partyjnych dygnitarzy, nałożonych na podkład muzyczny. Wiele osób kojarzy również tę płytę z kolejnym jej mocnym punktem – piosenką Totalna militaryzacja z pacyfistycznym przesłaniem. 1991 to rok wydania Your Eyes, siódmego albumu Kultu. Najbardziej rozpoznawalne piosenki z tego krążka to Parada Wspomnień o stanie wojennym i antyklerykalna Zgroza. Oba te utwory do dziś stanowią stały punkt programu koncertów grupy.
W 1993 roku Kult zdecydował się na nagranie płyty, na której znalazły się jedynie piosenki Stanisława Staszewskiego, ojca Kazika Staszewskiego. Płyta bardzo dobrze została przyjęta przez fanów, a jej tytuł brzmiał po prostu Tata Kazika. Album był promowany w stacjach radiowych utworem Baranek. Płytę Muj wydafca wydano w 1994. Do dziś jest ona uznawana za jedną z najlepszych płyt zespołu Kult. Na płycie znalazł się m.in. cover zespołu Omega, Dziewczyna o perłowych włosach, jak i cover Iggy'ego Popa, Pasażer. Dobrze znane przez wielbicieli zespołu są piosenki Ręce do góry, czy balladowe Lewe lewe loff. Na krążku można usłyszeć też nową wersję Piosenki młodych wioślarzy.
W 1996 Kult postanowił, że wyda drugą część materiału z piosenkami Stanisława Staszewskiego, Tata 2. Na krążku, który został utrzymany w brzmieniu podobnym jak Tata Kazika, znalazły się również śpiewane wersje wierszy Gałczyńskiego, które niegdyś wykonywał właśnie Stanisław Staszewski. W 1998 w sklepach pojawił się Ostateczny krach systemu korporacji. Na płycie znalazło się kilka piosenek "radiowych", jak Lewy czerwcowy (Panie Waldku, Pan się nie boi), Gdy nie ma dzieci, Dziewczyna bez zęba na przedzie, czy Komu bije dzwon. Ten ostatni utwór zespół zadedykował Andrzejowi Szymańczakowi, perkusiście grupy, który zginął przez zadławienie się gumą do żucia podczas snu. Była to bezpośrednia przyczyna jego śmierci, pośrednią były narkotyki. Na teledysku do tejże piosenki został uwieczniony po raz ostatni.
W 2001 światło dzienne ujrzał Salon Recreativo, złożony z dwóch płyt CD, a mianowicie z nowego materiału i ze starych piosenek grupy – odświeżonych i nagranych na nowo. Promował ją singel teledysk Brooklyńska Rada Żydów. Media obawiały się emitowania tej piosenki, choć odnosiła się ona w tekście z życzliwością do Żydów. Klip został zakazany (w praktyce nieemitowany) w polskim MTV. Dopiero 5 grudnia 2005 ukazała się nowa płyta Kultu. Miała ona tytuł Poligono Industrial. Singlami z płyty były Kocham cię, a miłością swoją, który stał się przebojem, oraz Pan Pancerny, który poruszał tematy religijne. Album pokazał, że zapotrzebowanie na muzykę Kultu nadal było wielkie – płyta już w pierwszym miesiącu sprzedaży osiągnęła status Złotej Płyty. Sami muzycy, jak później przyznawali, nie do końca byli zadowoleni z nowego krążka.
W roku 2007 Kult zaczął pracować nad nowym wydawnictwem, o roboczym tytule Concentrazion Gigantica. Ukazało się ono w 2009 roku, pod innym tytułem Hurra. Singlem promującym płytę jest piosenka Marysia, również piosenka Amnezja cieszyła się dużą popularnością w rodzimych radiostacjach. 22 września 2010 Kult jako kolejny polski zespól nagrał dla telewizji MTV koncert MTV Unplugged.
Fot. R. Nowakowski
***************
Big Cyc - polski zespół rockowy, którego piosenki mają charakter publicystyczno-kabaretowy, kilkakrotnie stał się obiektem medialnych dyskusji. Na pierwszych płytach zespołu dominowała muzyka utrzymana w stylu punk rock. Większość utworów to proste i energiczne kompozycje, z przesterowanymi gitarami, mocną perkusją i głośnym wokalem Dżej Dżeja. Najostrzejszy materiał pojawia się na Wojnie Plemników. Z czasem w grze Big Cyca coraz częściej można było także usłyszeć elementy muzyki ska. Od wydania płyty Pierwsza Komunia, Drugie Śniadanie, Trzecia Rzeczpospolita, zespół zaczął oddalać się od swoich punkrockowych korzeni, skłaniając się ku brzmieniom bardziej przystępnym, a jego muzyka stawała się coraz łagodniejsza. W wielu utworach pojawiły się sample, a klawisze stały się standardowym instrumentem wykorzystywanym w grze. Na płytach Świat Według Kiepskich oraz Moherowe Berety pojawiają się jednak silne nawiązania do punkowych początków zespołu.
Zespół oficjalnie powstał w marcu 1988 roku, kiedy to w klubie II DS Uniwersytetu Łódzkiego Balbina na osiedlu akademickim "Lumumbowo" odbył się pierwszy koncert zespołu. Koncert zorganizowano jako swoisty happening, pod nazwą "Uroczysta akademia z okazji 75-lecia wynalezienia damskiego biustonosza". Teksty kabaretowe wygłaszał ówczesny student kulturoznawstwa UŁ Piotr Trzaskalski. Właśnie w II DS od kilku lat mieszkali, studiujący na Wydziale Filologicznym UŁ Jacek Jędrzejak (filologia polska) i Krzysztof Skiba (kulturoznawstwo). Jacek Jędrzejak był doświadczonym muzykiem, grającym od kilku lat na gitarze basowej w zespole reggae'owym "Rokosz" (m.in. laureat Złotej Dziesiątki Festiwalu w Jarocinie); natomiast Skiba występował w Studenckim Teatrze "Pstrąg" oraz kabaretach studenckich, a także współtworzył uliczne happeningi Pomarańczowej Alternatywy. Po rozpadnięciu się "Rokosza" Jędrzejak próbował stworzyć nowy zespół, grający swobodniejszy repertuar. W tworzącej się grupie występowali także Jarosław Lis (perkusja), Roman Lechowicz (gitara) oraz Robert Rejewski (wokal). Po pewnym czasie Rejewskiego zastąpił Skiba, wnosząc do zespołu istotny potencjał twórczy. Szybko powstały pierwsze utwory (Kapitan Żbik, Wielka miłość do babci klozetowej) i odbył się wspomniany koncert. Członkowie przyjęli pseudonimy Dżej Dżej (Jędrzejak), Dżery (Lis) i Piękny Roman (Lechowicz). Skiba pozostał przy swoim nazwisku.
Big Cyc tworzył następne utwory, wszystkie w niepowtarzalnej poetyce wielkiej zgrywy i parodii atmosfery schyłkowego PRL-u. Pierwsza płyta, zatytułowana "Z partyjnym pozdrowieniem. 12 hitów w stylu lambada hardcore" ukazała się w 1990 roku, już w zmienionych warunkach ustrojowych, czego dowodem był zarówno tytuł, jak i okładka – portret Lenina z punkowym "irokezem" (autorstwa Piotra Łopatki). Płyta przyniosła następne przeboje grupy: Piosenkę góralską, Berlin Zachodni (reminiscencje z pierwszych występów na Zachodzie) i Balladę o smutnym skinie, a zespół zdobył sławę wykraczającą poza granice Polski. Po nagraniu pierwszej płyty zespół wystąpił w filmie "Broń chemiczna" poświęconym życiu i twórczości zespołu. Następne płyty nie zdobywały już takiej popularności, jak debiut. Druga płyta "Nie wierzcie elektrykom" (1991), niosła proroczą wizję nieudanej prezydentury Lecha Wałęsy. Następna, "Miłość, muzyka, mordobicie" (1992), ironicznie traktowała branżę muzyczną – Festiwal w Jarocinie, czy twórczość zespołu Republika. Czwarty album, "Wojna plemników" (1993), został potępiony przez działaczy katolickiej partii ZChN za śmiałość obyczajową i prowokującą okładkę. Kolejna płyta, "Golonka, flaki i inne przysmaki" (1995) to m.in. drwina z fali pseudogrunge'u i kultury reklam telewizyjnych (Dramat fryzjerski). "Nie zapomnisz nigdy" z 1994 r., była mieszanką największych hitów grupy oraz nowych piosenek, z których To dla ciebie miły bracie można chyba uznać za hymn ideowy grupy.
W okresie tym muzycy prześmiewczo, ale i gorzko komentowali otaczający ich świat. Zauważali nowe zjawiska społeczne: rosnące dysproporcje majątkowe, klerykalizm, narkomanię, bezduszność elit; przeciwstawiali temu swobodę i naturalność młodzieży. W 1996 roku zespół wydał płytę "Z gitarą wśród zwierząt", która przyniosła największy przebój w historii grupy – Makumbę, ale także kolejne zaangażowane teksty, obnażające oblicza polskiej rzeczywistości – np. rodzące się gangsterstwo. Po uroczystych obchodach niekonwencjonalnej rocznicy – dziewięciolecia istnienia – zespół w 1997 roku wydał następną płytę, której tytuł (dość szokujący) – "Pierwsza komunia, drugie śniadanie, trzecia Rzeczpospolita" – wybrała publiczność obecna na imprezie. Ciekawym eksperymentem był album "Wszyscy święci" (1998), w całości wypełniony tekstami nieżyjącego krakowskiego poety i aktora Wiesława Dymnego. Zespół stale monitoruje polską scenę polityczną, celnie wyśmiewając pojawiające się na niej kurioza (np. hit "Złoty Warkocz" na temat byłej posłanki Samoobrony Renaty Beger). Album "Moherowe Berety", kontestujący m.in. Sejm wybrany w roku 2005, środowisko słuchaczy Radia Maryja i krytykujący prezydenta Białorusi – Aleksandra Łukaszenkę, ze względu na niepoprawność polityczną treści, był prawie nieobecny w mediach.
***************
Golec uOrkiestra - pierwszy skład zespołu tworzyli: Łukasz Golec (trąbka, flugelhorn, śpiew), Paweł Golec (puzon, tuba, śpiew), Edyta Golec (ówcześnie Mędrzak; altówka, śpiew), Jarek Zawada (skrzypce, śpiew), Grzegorz Juroszek (altówka), Maciek Rosenberg (drugie skrzypce), Andrzej Małyjurek (pseudonim "Juri"; kontrabas) oraz Krzysztof Puszyński (akordeon, śpiew). Początkowo zespół dawał koncerty z okazji świąt kościelnych i państwowych oraz w klubach. W 1999 roku zespół wydał swój debiutancki album Golec uOrkiestra 1 nagrany w marcu 1999 roku.
W roku 2000 ukazała się druga płyta zespołu - Golec uOrkiestra 2. W marcu Golec uOrkiestra odbiera statuetkę Fryderyka 2000 za Album Roku - Muzyka Tradycji i Źródeł oraz statuetkę Wiktora 2000 w kategorii Odkrycie muzyczne roku. Podczas koncertu Superjedynek 2001 w Opolu zespół dostaje nagrodę "Zespół Roku". Zespół wystąpił także na Festiwalu w Sopocie. W roku 2000 zespół wystąpił w uroczystym programie z okazji 80. rocznicy urodzin Papieża Jana Pawła II, a w roku 2002 podczas pożegnania Ojca Świętego na lotnisku w Balicach koło Krakowa żegna piosenką Do Wadowic wróć oraz Leć muzyczko. W 2001 roku zespół wydał płytę z muzyką do filmu Juliusza Machulskiego Pieniądze to nie wszystko.