&

Dwa w jednym, czyli wernisaż dwóch artystek miał miejsce w sobotnie popołudnie 25 września na Bastionie św. Jadwigi. Ponieważ widzowie przyszli kosztować z drzewa artystycznych uniesień, a nie słuchać sążnistych przemów, uroczyste otwarcie zajęło ledwie chwilę. Przedstawienia obu bohaterek dokonała Jolanta Tacakiewicz-Lipińska, zaś same malarki, próbując ukryć wzruszenie, zaprosiły do oglądania. Czemu we dwie? Bo im się dobrze razem pracuje. Czy obrazy odpowiednio współgrają i jakie emocje niosą - łatwo się przekonać, odwiedzając bastion. Zapraszamy!

Na marginesie wystawy Ewy Balas i Jolanty Goleni Mikusz

Zostawiłam trzy próżne chwile i ślad złudzenia na posadzce twojego  cienia.

         Malowanie Joli jest tańcem rytualnym, czarem, zapowiedzią. Wchodzi do pracowni, wyłącza telefon i wtedy (jak do Corota) zlatują się wszystkie ptaki świata. Zaczynają pląsać, wirować, śpiewać, a ona ton za tonem kładzie melodie na płótnach. Potem przegląda się w nich jak w lustrach. Osobno błyszczą serca, osobno dusze. Jeszcze nieco melancholii, drżenie powiek, jego słowa na łące, kolor ust nieznajomej. I tylko noc czarna zawodzi w ogrodzie, budzą się wiedźmy w topolach, a obraz jaśnieje oranżem rzucając szarawe cienie lub topi się w ciemnym granacie.

        Malowanie Joli jest jak poemat. Zewsząd dochodzą rozmowy. Na ścieżce rozbielonej deszczem stoją dwa cienie stopione z ulewą. Jej suknia z piany, jego twarz z kresek  i tylko szept cichy jak ugra  mówi patrzącym, że są tam naprawdę, a nie są tylko śladem złudzenia.

            Malowanie Ewy jest podróżą bez granic. Wiatr wieje w żagle, gitara płonie, w oczach odbija się codzienność, a na płótnach tlą się marzenia. Ewa zawsze skądś wraca lub dokądś zmierza. Niesie plecak pod pachą i powieść dla niej. Po drodze pogłaszcze psa, ugotuje obiad, odwiedzi dwie samotności, które właśnie suszą łzy na sznurkach. A wieczorem gdy, wszyscy już obdarowani, rozkłada płótna i zaczyna malować. Używa kolorów ze środka ziemi lub samego krańca źrenicy. Czerwień opiera się burgund nieba, fiolet graniczy z zielenią.

           Malowanie Ewy jest jak przypowieść. Tu nie kończą się sprawy i losy. Złote zmarszczki kobiety pokrywa rosa, ktoś przegląda się w linii wysokiego napięcia, dziewczyna zakłada welon na swoje  odbicie w zwierciadle, a na obrazie pozostawia jedynie ślad złudzenia.

                                                                                                                      Agnieszka Kania

Jolanta Golenia-Mikusz

Ukończyłam  Wydział Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Dyplom otrzymałam w pracowni prof. Zbigniewa Grzybowskiego 1988 roku.

Wystawy zbiorowe:

Od  1992 do 2010 coroczne „Salony Jesienne” – Opole,

1991  „Wystawa Młodych  –  głosujcie na mniejsze zło” – Opole,

1993  „Opolskie Plastyczki Prezentują” –  Galeria Sztuki Współczesnej – Opole,

1994   wystawa ZPAP Okręgu Opole w Taranto – Włochy,

1998  wystawa poplenerowa  „Tychy’97”

1998  „III Jesienny Salon Plastyki Ostrowiec Swiętokrzyski’98”,

2001  „Spotkanie 1” – wystawa w Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu,

2004  „Sztuka Bez Granic” – Hilversum – Holandia,

2004  „Spotkanie 2004” –wystawa w Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu,

2005  wystawa Opolskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych „Zachęta 2”– Opole,

2007  X Międzynarodowe Warsztaty Twórcze  – Głuchołazy 2007,

2009  wystawa absolwentów „50 – lecie PLSP w Opolu” Eko Studio,

2010  „ Opolska oblast” – Opawa – Czechy,

2010  „Syreny nadchodzą ciszą…”– wystawa w galerii Panaceum  – Opole,

2010  „Dualitat” – Bonn– Niemcy ,

2010  wstawa ZPAP Opole „Olsztyn – Opole - Katowice” – Olsztyn,

2010  Międzynarodowe Warsztaty Twórcze Góra św. Anny.

Wystawy indywidualne:

2008  BP Atelier  –Bolesław Polnar – Opole,

2008 „Papier można oszukać” w galerii ZPAP „Na Piętrze” – Opole,

2009 ”Niedopowiedziane” w galerii KK Gocław – Warszawa.

Nagroda

Grand Prix „Salonu Jesiennego’96”

Ewa Balas

Ukończyłam  Wydział  Malarstwo Grafika Rzeźba na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu .

Dyplom z malarstwa otrzymałam w pracowni prof. zw. Jana Świtka w 1994roku. 

Wystawy zbiorowe:

Od 1995 do 2010 coroczne „Salony Jesienne” – Opole,

1998  wystawa towarzysząca  XXIII Konfrontacjom Teatralnym  –  Opole ,

1998  „Wystawa promocji śląska opolskiego” – Ostrawa – Czechy,

2000   Salon  Plastyki  „Zderzenia 2000” – Brzeg,

2000   rdquo;Wystawa 2000”  Galeria Sztuki Współczesnej  – Opole,

2000  IV Międzynarodowe Warsztaty Twórcze – Głuchołazy 2000,

2001  ”Opolski Garaż Sztuki” – Opole,

2001  „Kobiety o sobie” wystawa w Muzeum Ziemi Prudnickiej – Prudnik,

2005   wystawa Opolskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych „Zachęta 2”– Opole,

2005  „Marian Szczerba i uczniowie” wystawa w Muzeum Śląska Opolskiego,

2005   II Międzynarodowe Sympozjum Twórców „Góra św. Anny 2005”

 2010  „Syreny nadchodzą ciszą…” wystawa w galerii Panaceum  – Opole,

2010   wstawa ZPAP Opole „Olsztyn – Opole - Katowice” – Olsztyn.

Wystawy indywidualne:

1998 wystawa w galerii Mill-Art  – Poznań,

1999– wystawa w Filharmonii Opolskiej.

Nagroda

Nagroda NTO za debiut „Salonu Jesiennego’96”